Wat doe je als je niet naar het museum kunt? Dan komt het museum gewoon naar jou toe! Klinkt als een grap, maar het is écht zo. Sinds donderdag 15 oktober heeft De Zonnebloem Venlo samen met het Limburgs Museum iets bijzonders in gang gezet: een pilot met de Onvergetelijk Limburgs Museumtafel. Dit is een mond vol, maar in de praktijk betekent het vooral: samen lachen, herinneringen ophalen en even lekker wegdromen, gewoon aan de keukentafel.
Dit artikel is geschreven door Bob Hugens, voorzitter van De Zonnebloem Gemeente Venlo. De onderstaande tekst is afkomstig van zijn LinkedIn-profiel.
De vrijwilligers van de Zonnebloem weten als geen ander wat er schuilgaat achter de voordeur. Ze stappen binnen met een glimlach, een luisterend oor en soms met een stukje vlaai. En nu dus ook met… een BelevenisTablet. Geen paniek, niet zo’n ingewikkeld ding vol knopjes en menu’s, maar een venster naar het verleden. Op het scherm verschijnen oude foto’s, filmpjes en verhalen uit Limburgse dorpen en steden. En dat brengt wat teweeg.
Want zodra iemand een foto van het vroegere Venlo ziet, of een beeld van de kermis van vroeger, gebeurt er iets. “Oh, dáár heb ik nog met m’n eerste verkering gelopen!” of “Kijk, dat was het café van mijn oom!” De ogen beginnen te glimmen, het geheugen gaat open als een kast vol mooie herinneringen. En ineens wordt het stil… of juist helemaal niet, want dan volgen de verhalen vanzelf.
Het mooie is: het museum wordt zo geen gebouw met muren meer, maar een gevoel. Een gevoel van herkenning, van trots, van verbondenheid. En dat gevoel delen we samen. Want bij de Zonnebloem draait het niet alleen om eropuit gaan, maar juist ook om het thuiskomen bij elkaar.
De vrijwilligers genieten minstens zo hard mee. Ze horen de mooiste anekdotes, krijgen koffie met een koekje (vaak meer dan één), en leren Limburg kennen door de ogen van de mensen die er al een leven lang wonen. Eén vrijwilliger zei na afloop lachend: “Ik wist niet dat een tablet zóveel verhalen kon losmaken!”
Dat is precies de kracht van dit project. Het is niet zomaar een activiteit, het is leven in herinneringen. En voor veel deelnemers betekent dat even geen beperking voelen, maar juist verbinding. Een lach, een traan, een “weet je nog?”. Dat is de magie van samen beleven.
We hopen dat dit initiatief zich verder verspreidt. Want stel je eens voor: overal in Limburg, en misschien zelfs daarbuiten, vrijwilligers die met een museum in hun tas op pad gaan. Cultuur bij de koffie, geschiedenis tussen de stoelen, een vleugje nostalgie naast de plant op de vensterbank.
Dat is de Nationale Vereniging de Zonnebloem: dichtbij, warm, met aandacht. Niet alleen op pad, maar ook gewoon thuis, waar de mooiste verhalen beginnen.
